Sekstoerisme Thailand geen westerse uitvinding

Er wordt vaak gezegd dat het wijdverbreide sekstoerisme in Thailand een fenomeen is dat uit het westen is overgewaaid. Dat armoedige omstandigheden ervoor zorgen dat dit Zuidoost-Aziatische land voor westerse, vooral mannelijke, toeristen een seksparadijs is. Dat is ten dele waar.

Sekstoerisme in Thailand wordt vaak in verband gebracht met de komst van het Amerikaanse leger ten tijde van de Vietnamoorlog. En de stationering van de Airforce met vierenveertigduizend militairen begin zestiger jaren. Vooral Pattaya werd druk bezocht door Amerikaanse militairen voor seks en vertier waar veel dames op afkwamen.

Amerikaanse troepen

Toch is het niet juist om te zeggen dat Amerikaanse troepen verantwoordelijk zijn voor de start van prostitutie in Pattaya. Er waren al bordelen in dit voormalig vissersdorp vóór de toestroom van de sekshongerige troepen. Wijdverbreide prostitutie bestond echter al op grote schaal voor de komst van de Amerikanen. De Amerikaanse ‘invasie’ zorgde er slechts voor dat het in de rest van de wereld een ‘wes­ters gezicht’ kreeg. Westerlingen, zo wordt nog vaak gedacht, namen na het vertrek van de Amerikanen de rol als koloni­ale hoeren­lo­per over en zorgden voor een opleving van de seksindustrie. Echter, pas na 1970 kwamen het internatio­nale toerisme op gang.

Westers gezicht van sekstoerisme

De over­grote meerder­heid van de Thaise sekswerkers komt nooit van haar of zijn leven in aanraking met een farang. De ‘gast­vrouw’ of ‘gastheer’ waar de farang mee te maken krijgt is niet repre­senta­tief voorcollega’s in massageparlours en bordelen voor Thai die op kort genot uit zijn. Het ‘westerse gezicht’ van het Thaise sekstoerisme is wat meer ‘roman­tischer’. Farangs brengen vaak de nacht of de rest van hun vakantie door met zijn keuze uit de bar. De Thaise man moet weer naar zijn vrouw terug.

Thaise mannen gaan gemiddeld twee keer per maand naar een bordeel, als je de statistieken mag geloven. In Hat Yai en andere plaatsen aan de grens in Zuid-Thailand worden in talloze bordelen voorna­melijk klanten uit Maleisië en Singapo­re ontvangen. In het plaatsje Mukdahaan in het uiterste westen van Thailand aan de Mekong-rivier zie je voor gelegenheden met geblindeerde ramen op de parkeerplaats elke avond dure auto’s staan. Bangkok  heeft speciale gelegenheden alleen voor Japanners, gerund door landgeno­ten en in Chiang Mai heb je een hele wijk met bordelen waar nooit een bui­ten­lander komt. Bang­kok heeft buurten vol met ‘short-stay’ hotels waar Thaise mannen voor een paar uur met een dame verblijven. Westerlingen zijn daar niet welkom.

Thaise pubers

De meeste Thaise pubers hebben hun eerste seksuele ervaring met een prostituee. Want twee­slachtig is de Thai wel in het denken over prostitutie. Omdat een ‘net meisje’ niet voor haar huwelijk met een jongen naar bed gaat wordt het bordeelbezoek al op jonge leeftijd een ritueel dat ook na de bruiloft vrolijk wordt voortgezet. Een prostituee staat onder aan de maatschappelijk ladder. Als ze ouder worden gaan ze terug naar hun geboorte­dorp, of trouwen met een wester­ling of worden zelf bor­deel­houd­ster. Soms hebben ze zoveel verdiend dat ze een pension of winkel begin­nen.

Sekstoerisme bestaat niet

In Thailand is prostitutie  bij wet verboden. En sekstoerisme bestaat niet beweert de overheid. Maar overal waar een toerist komt wordt hij op zijn wenken bediend. Al bij het verlaten van het vliegveld van Bangkok word ik in de taxi al geconfronteerd met foto’s van schaars geklede dames in roze badkuipen gevuld met zeepsop

In Bangkoks rosse buurt Patpong, waar elke avond een grote toeristenmarkt (althans voordat corona zijn intrede deed) verrijst, proberen vrouwen en mannen de voorbij schuifelende toeristen de nachtclubs en bars in te lokken. Ze beloven een spectaculaire liveshow en reppen van topless bediening en lage prijzen. “No bikini sir.” Enkele dagen later in een luxe en deftig zakenhotel in Lam­pang belt de receptie mij rond tin uur op en vraagt of ik nog een dame voor de nacht wens. Als ik zeg er geen behoefte aan te hebben wenst de receptionis­te me vriende­lijk welte­rus­ten. “Have sweet dreams sir.”

Op het paradijse­lij­ke eiland Ko Samui is het mogelijk de zonsondergang te bekij­ken vanuit een bamboe hut aan het strand met een Thaise in je armen. Als ik daar ’s ochtends in mijn hotel zonder gezelschap aan het ontbijt verschijn is de eerste en verbaasde vraag of ik soms alleen geslapen heb. In mijn favoriete badplaats Hua Hin is Poolsukroad en omgeving het mekka voor elke man die een dame mee naar zijn hotel wil nemen of zich wil onderdompelen in de illusie van betaalde seks en de overdeelde aandacht van het vrouwvolk.

Erotische afbeelding in tempel Thailand

Hypocrisie

Ergo. Alle keren wanneer ik door Thailand reisde word ik geconfronteerd met iets dat bij wet verboden is, maar in het openbaar breed geëtaleerd wordt. Hypocrisie speelt wat dat betreft een grote rol getuige het bericht waar ik dit verhaal mee begon. Arrestaties en het hier en daar oprollen van een bordeel of een inval in een farang-bier-bar is slechts voor de bühne en om het ego van een hoge politie-pief of politicus op te vijzelen. Want een prostitutievrij Thailand zal de economie te veel schaden. Er gaan namelijk jaarlijks miljarden euro’s om in deze sector die goed is voor ongeveer 14 procent van het BNP. Daarnaast sturen seks werkers jaarlijks gezamenlijk miljoenen euro’s naar hun familie op het platteland. Veel meer dan de regering uitgeeft aan ontwikkelingsprogramma’s.

Meer over de arrestatie zie hier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *