Thailand: Wat Arun betoverend en oogstrelend mooi

In het rijtje Wat Phra Kheaw, Wat Pho en Wat Traimit is de Wat Arun, een ‘must’ voor elke Thailandganger. Het tempelcomplex is niet alleen betoverend, maar ook oogstrelend mooi. De driehonderd jaar oude tempel,ligt aan de westelijke oever van de door Bangkok meanderende Chao Phraya rivier tegenover zijn grote broer Wat Pho.

De toeristische trekpleister wordt ook wel de Tempel van de Dageraad genoemd, afgeleid van de Indiase god Aruna: de god van de dageraad. De tempel staat namelijk bekend als dé plek waar je een adembenemende zonsondergang kunt meemaken. Eigenlijk wel het mooiste (foto)moment van de dag en tevens ook koeler om er een bezoek te brengen.

Torenspits

Ik ben er nu vier keer geweest en wat mij blijft fascineren is de 82 meter hoge en 234 meter brede ‘prang’ oftewel de torenspits. Vol met details, met mozaïek van gebroken porselein. Met daaronder geglazuurde keramische tegels. Daarnaast zijn er nog eens vier kleinere ‘prangs’. Zij symboliseren de winden uit noord, zuid, west en oost. Met daarop uitkijkend over Krungthep (Bangkok) de God van de Wind op zijn paard. De torens zijn versierd met stukjes porselein. Goed voor een kleurrijk schouwspel als het ochtendlicht erop weerkaatst. Rondom de torens staan figuren van dieren en Chinese soldaten. Beneden aan de rivier bevinden zich zes Sala’s, oftewel open paviljoens, in Chinese stijl gebouwd.

Hoogtevrees

Ik heb hoogtevrees dus geen optie voor mij, maar als bezoeker kan je via steile trappen naar boven klimmen. Een best wel gevaarlijke onderneming door de ongelijke treden. En dan moet je ook nog eens naar beneden. Volgens diegenen die het aandurven zeker de moeite waard met een ultiem uitzicht als beloning. Zoals bij alle tempelcomplexen houden bij de ingang twee ‘bewakers’ de wacht. Boosaardige wezentjes met slagtanden, puntschoenen en zwaarden van een paar meter lang. De sfeer is stil en sereen. Ik blijf geboeid door dit staaltje van vakmanschap en perfect oog voor details. Een bezoek aan Arun is heel goed te combineren met Pho en Phra Kheaw, aangezien ze op loopafstand van elkaar liggen. Om de tempel te zien moet je wel even met het veerpontje voor een paar bath.

Do’s en Dont’s in de tempel

Ik kan het niet genoeg blijven benadrukken. Maar houd je aan de kledingvoorschriften in Boeddhistische, voor de Thai heilige, plaatsen zoals Wat Arun. Draag geen strakke broeken, zoals leggings of kleding met gaten/ rafels. Shirts zonder mouwen, zoals singlets, sportkleding of een korte broek zijn ook not done. Wat wel mag: een rok die over de knieën valt, shirts met mouwen die de schouders geheel bedekken, lange broeken voor mannen en vrouwen, nette slippers of sandalen. De meeste ‘fouten’, zoals geen schoenen uitdoen in het tempelgebouw, op de verkeerde plek foto’s maken, met je voet naar een beeld of persoon wijzen, te bloot gekleed of te luidruchtig aanwezig zijn, worden meestal met gedoogd geduld en een glimlach rechtgezet of een suppoost spreekt je erop aan.

Boeddhabeeld

Niet aan te raden, en waarmee je echt in de problemen kunt komen, is op een Boeddhabeeld gaan zitten poseren. Bedenk dat alles wat met het boeddhisme te maken heeft in Thailand met respect tegemoet getreden moet worden. Daarnaast kan een gezonde dosis verstand ook helpen om te weten wat je wel en niet kunt doen.

De entree is vijftig bath, openingstijden: 08.00 tot 17.30 uur.

Tags:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *